Əli Hacıağaevli yeni şeirində həyatın sərt sınaqlarını, insanın qarşılaşdığı maneələri və zamanla mübarizəsini poetik dillə ifadə edib.
Elpress.az xəbər verir ki, şairin yeni əsərində insanın öz yolunu qurmaq cəhdi, cəmiyyətin ziddiyyətləri və həyatın keçiciliyi fəlsəfi çalarlarla əksini tapıb.
Əli Hacıağaevlinin yeni şeirini təqdim edirik:
Yoluma atılan daşlardan,
Bu başdan, ev tikdim özümə!
Suyunu kəsdilər yolumun,
Ört-basdır tökdülər izimə!
O, qışın üzünə doğulub
Bu, yaza qarı gətirənlər!
Yenə də yaşdan quru çıxır,
Payızın barın götürənlər!
Külək kimidir baxışları,
Yuxarının aşağılara.
Köhnəlmiş yolu yeri, oğlum,
Təzə yol salma uşaqlara!
Yerin qulağı var, eşidər
Qoy, qələm daşısın günahı!
Hər şeyi görən varsa, oğlum
Köməyə çağırma Allahı!
Özümü saldım daş-qayaya,
Əl-ayaq xərclədim ömrümə!
Günün boş əlindən tuturam,
Mənlə, dolu getsin ölümə!
